นับจากวันที่เขียนต้นฉบับนี้ฉันเพิ่งกลับจากอิตาลีได้ประมาณ 1 อาทิตย์ แต่เหมือนวันคืนมันช่างเนิ่นนานเหลือเกิน...

เพราะฉันยังคงคิดถึงประเทศนี้อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ทั้งกลางวันและกลางคืน ซึ่งถือเป็นเรื่องแปลก...เพราะฉันไม่เคยคิดถึงประเทศไหนขนาดนี้มาก่อน หรือว่าฉันกำลังตกหลุมรัก "อิตาลี"

นี่เป็นการเดินทางประจำปีในช่วงปีใหม่ของฉัน เพราะมีเป้าหมายไว้ว่าจะไปเคาต์ดาวน์ให้ต่างที่กันไปเรื่อยๆ และถือว่าเป็นการพักผ่อนไปในตัวด้วย เพราะทำงานทุกวันไม่มีการลาป่วย ลากิจ ลาพักผ่อน ลาตายยังต้องมาบอกก่อนเลยจริงจริ๊ง!!!

เป้าหมายคือ "อิตาลี" ซึ่งเป็นอีกหนึ่งประเทศที่อยากไป แต่ช่วงปลายปีมันเป็นฤดูกาลไถนาแทบไม่ได้โงหัวมาทำอะไร ขี่ม้ายังไม่ได้ไป จึงไม่มีเวลามาหาข้อมูลอะไรเป็นพิเศษ มีแต่เพื่อนฝูงที่คอยแนะนำสถานที่ช็อปปิ้งเริ่ดๆ อย่าง outlet ตามเมืองต่างๆ เท่านั้น

เพราะฉะนั้น เป้าหมายครั้งนี้คือ เดินเล่นเปิดหูเปิดตา ถ่ายรูป กินอาหารอร่อย ส่วนเรื่องผู้ชายที่เพื่อนฝากฝังไว้ไม่ได้อยู่ในลิสต์ แต่ของอย่างนี้อะไรที่มีคาดมันมักจะได้เสมอ !!!!!!!!!

งานนี้ฉันจึงมีหน้าที่จัดการตั๋วเครื่องของตัวเองด้วยการแลกไมล์จากบัตรเครดิต (รักการช็อปปิ้งก็ตรงนี้ ตรงที่ได้อะไรกลับคืนเป็นกำไรบ้าง) แล้วก็ตามคณะครอบครัวพี่สนิทไปอย่างว่าง่าย

เราได้รับข้อมูลก่อนเดินทางว่าแถบยุโรปอกาศแปรปรวนมาก มีทั้งพายุหิมะ รถไฟยูโรสตาร์หยุดชะงักชั่วคราว เครื่องบินขึ้นลงไม่ได้ ถึงดูข่าวแต่ก็ไม่หวั่น เพียงแต่เตรียมเครื่องกันหนาวไปเยอะหน่อยเท่านั้น 

แต่คุณรู้ไหมคะ สวรรค์มีตา โชคชะตาเข้าข้าง เพราะก่อนหน้าที่เราไปอากาศลบ 9 องศา แต่พอไปถึงปุ๊บปรากฎว่าทุกอย่างสดใสท้องฟ้าเปิดโล่ง หิมะไม่มี ฝนไม่มา อากาศกำลังดีอยู่ที่ 9-12 องศา กำลังเดินเล่นสบาย ไม่หนาวสั่นแหง็กๆ

เวลากลับมาแล้วมีคนถามว่า "อิตาลีเป็นอย่างไร" ฉันมักอมยิ้มแล้วบอกกลับไปว่า "โรแมนติกมาก" อะอะอะ อย่าเพิ่งคิดว่า ฉันไปกับหนุ่มคนไหนเป็นพิเศษ อย่างที่บอกคือไปกับครอบครัวพี่สนิท แต่เวลาเดินไปไหนมาไหนฉันมักเดินไปคนเดียวเสมอ

เพราะนี่คือสิ่งหนึ่งที่ฉันชอบทำ...

เวลาเราเดินทางกับคนเยอะๆ กับเพื่อนฝูง เราก็จะมีความสนุกสนานเฮฮา เวลาเราไปกับคนรักก็จะได้มองตา เกาะกุม จูงมือ แต่ฉันมาค้นพบว่าบางครั้งฉันก็มีความสุขที่ได้เดินคนเดียว

โดยเฉพาะที่ "อิตาลี" ฉันมีความรู้สึกว่ามันผสมผสานทุกอารมณ์อยู่ในที่เดียว ฉันมีอารมณ์สนุกสนาน หัวเราะกับสิ่งรอบข้าง อมยิ้มกับสิ่งที่เห็น ใจเต้นไม่เป็นส่ำกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เหมือนโดนจ้องตาไม่ให้ไปไหน และรู้สึกสงบสบายแม้เดินเดียวดายเพราะรอบกายถูกโอบกอดด้วยสายลมและท้องฟ้าของอิตาลี

ถ้าคุณเป็นคนชอบมองท้องฟ้า ขอให้คุณมานั่งมองฟ้าที่อิตาลี ท้องฟ้าที่นี่ทำให้ฉันตื่นตาตื่นใจทุกเวลา เพราะเมื่อเงยหน้าขึ้นไปมันไม่เคยเหมือนกันสักครั้ง ฉันรู้สึกว่าท้องฟ้าเขาถูกแต่งแต้มโดยศิลปินเอกระดับโลกสมกับเป็นเมืองแห่งศิลปะและสุนทรียะ ท้องฟ้าสีสด เมฆลอยเป็นจังหวะ เหมือนงานศิลปะที่ให้เราดูได้ฟรีๆ ตลอดทั้งวัน เพราะฉะนั้นไม่ต้องแปลกใจถ้าเห็นฉันเงยหน้ามองฟ้าและยิ้มออกมาแบบไม่ตั้งใจ

ในเวลาอันจำกัดฉันอยู่ที่โรมเป็นหลัก แล้วเดินทางไปเวนิซ ปิซ่า ฟลอเรนซ์ และเมืองเล็กๆ อย่างโอเวียนโต้...

เมืองใหญ่ช่างน่าตื่นตาตื่นใจ แต่เวลาไปเมืองเล็กๆ มันช่างอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งได้เดินไปตามถนน เข้าไปตามซอกเล็กซอกน้อย เรายิ่งรู้สึกว่าถนน ก้อนหิน ตึกรามบ้านช่องมันกำลังประคับประคองและเดินไปกับเราอยู่เสมอ

อ่านต่อได้ที่ >> มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับประจำวันที่ 15-21 มกราคม 2553 ปีที่ 30 ฉบับที่ 1535