ประเทศที่ฮ็อตฮิตอินเทรนด์ที่สุดตอนนี้ใครจะสู้ "ลาว" ไปได้

ใครๆ ก็มุ่งหน้าเข้าประเทศ ใครๆ ก็อยากไป เหตุผลหลักๆ ก็เพราะ "ลาว" เป็นเจ้าภาพจัดซีเกมส์ครั้งล่าสุดที่ นครเวียงจันทร์ และแน่นอนว่า "ลาว" เป็นประเทศเพื่อนบ้านที่ใกล้ชิดกับเรามาก ไปมาก็สะดวก

สำหรับฉัน "ลาว" เป็นประเทศที่อยู่ในดวงใจเช่นกัน

ก่อนหน้านี้ฉันเคยไป "หลวงพระบาง" 2 ครั้ง แต่นี่จะเป็นครั้งแรกที่ได้ไป "เวียงจันทร์" ความตื่นเต้นจึงเกิดขึ้นกับฉันอีกครั้งเมื่อได้เดินทางไปสถานที่ใหม่ๆ ที่ไม่เคยไป

ฉันและพี่ปุ้ย รวมทั้งทีมงานรายการผู้หญิงถึงผู้หญิง เดินทางไปลาวตามคำเชิญของท่านเอกอัครราชทูตไทยประจำที่ลาว เมื่อคราวที่ท่านเดินทางมาเยี่ยมรายการเราที่ช่อง 3 เพื่อโปรโมตการเป็นเจ้าภาพซีเกมส์ของลาว

เราเดินทางด้วยสายการบินลาว แต่อุปสรรคแรกก็เกิดขึ้นแบบที่เรียกว่าตายน้ำตื้น ทีมงานเราคนหนึ่งพาสปอร์ตหมดอายุ และรู้เมื่อยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์เช็กอิน!!

เจ้าตัวหน้าซีด แล้วพูดเสียงอ่อยๆ ว่า "เราไม่ไปก็ได้นะ"

'เปรต...ต แล้ว' นั่นเป็นคำพูดในใจของฉัน และที่สำคัญทีมงานคนนี้เป็นเลขาฯ ฉันเอง เวรกรรมยิ่งกว่า ไม่ไปได้ไง แกต้องไปทำงาน (นะโว้ย) ไม่ได้จัดทัวร์ไปเที่ยวกัน ในขณะที่คนอื่นสติแตก รวมทั้งเจ้าตัว ฉันนิ่งอึ้ง และบอกว่าต้องหาทางอื่นไป โชคดีที่มีไฟล์ตบินไปอุดรในเวลาไล่เลี่ยกัน แล้วก็มีคนรู้จักที่นั่นกำลังจะขับรถเข้าลาวพอดี

แต่กว่าเครื่องจะไปถึง ด่านก็ปิดแล้ว ก็เลยต้องนอนค้างที่อุดรไปก่อน แล้วค่อยเข้าลาวตอนเช้าอีกวัน (เอาวะ! ก็ยังดี ก็มันไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนี่หว่า)

พวกเราพักที่บ้านท่านทูต ซึ่งเป็นบ้านเก่าแก่ แต่สวยงามมากและเต็มไปด้วยความสะดวกสบาย (ยิ่งกว่าบ้านตัวเอง) ห้องหับ อาหารจัดเต็มพร้อมแม่บ้านที่คอยดูแลเราอย่างใกล้ชิด ไม่ว่าจะขออะไร คุณป้าแม่บ้านก็จะจัดหามาให้เสมอ

ก่อนที่เราจะไปถ่ายทำ เราต้องไปรับเจ้าหน้าที่ของลาวที่ติดต่อไว้ก่อนหน้านี้แล้ว เป็นผู้ที่คอยติดตามเราไปทุกที่ นี่เป็นกฎของเขาเลยนะ ไม่ใช่ว่าอยู่ๆ ใครจะเข้าไปถ่ายทำอะไรก็ถ่ายได้เลย เขาต้องมีคนของเขาไปกับเราทุกที่ เพื่อความเรียบร้อยและอำนวยความสะดวกให้เรา

เช้าวันแรกเราไปเยี่ยม "ป้าจันทน์คำ" ป้าเป็นคนไทยที่ไปอยู่ลาวร่วม 20 ปี และเรียนรู้การทอผ้า ลายผ้าแบบต่างๆ ตอนนี้เปิดร้ายขายผ้าทอ อย่าคิดว่าราคาเบาๆ เพราะบางผืนเป็นหมื่นเป็นแสน!!

คนทอก็จะเป็นแม่หญิงลาว ผืนหนึ่งใช้เวลาร่วมครึ่งเดือน ฉันเห็นกรรมวิธีการทำ เขาละเอียดจริงๆ ก็จะทอได้เส้นหนึ่ง บางผืนก็สอดเส้นทองลงไปด้วย ฉันสงสัยวว่าใครจะมาซื้อผ้าราคาแพงขนาดนี้ ปรากฎว่า ตรึมค่ะ แถมสั่งเอาแบบมีผืนเดียวลายเดียวในโลกด้วย คนมีฐานะในลาวมีอยู่เยอะนะคะ เขาก็จะใช้ผ้าพาดเวลามีงานบุญ งานหมั้น งานแต่ง หรือตอนไปงานเลี้ยง แล้วถ้าพวกนี้ไปขายที่ฝรั่งเศส ขอโทษเถอะ... ราคาจะดีดขึ้นไปอีก 5-6 เท่าเลยค่ะ

คุณป้าให้ฉันกับพี่ปุ้ยยืมชุดมาใส่ไปงานที่สถานทูตจัดในคืนนั้นด้วย เราก็ใส่ไม่พอดีหรอก แต่คุณป้าก็แก้เข้ารูปเรา ตกเย็นชุดก็มาแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้าเราแล้ว

ต่อจากนั้นก็ไปสมาพันธ์ที่ดูแลเกี่ยวกับแม่หญิงลาวให้สมกับที่ทำรายการผู้หญิงหน่อย  หน่วยงานนี้เขาให้ความสำคัญเทียบเท่ากระทรวงก็ว่าได้ คอยดูแล ช่วยเหลือแม่หญิงลาวที่อยากมีอาชีพเขาก็ให้ไปฝึก เดือดร้อนเขาก็ให้คำปรึกษา คุณรู้ไหมว่าที่ลาวไม่ค่อยมีความรุนแรงเท่าไหร่ ผู้ชายเขาจะช่วยแบ่งเบางานบ้านผู้หญิง คดีข่มขืนก็มีน้อยมาก อาจเป็นเพราะโทษของเขา และวัฒนธรรมที่เคร่งครัดของเขาก็ได้ และอีกอย่างหนึ่งที่ลาวยังคงวัฒนธรรมไว้เหนียวแน่นคือการนุ่งซิ่น มีบ้างที่ใส่กางเกง แต่ถ้าไปวัดทุกคนจะต้องนุ่งซิ่นอย่างพร้อมเพรียง

อ่านต่อได้ที่ >> มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับประจำวันที่ 18-24 ธันวาคม 2552 ปีที่ 30 ฉบับที่ 1531